07/03/2026
En güncel:

Mehmet Akif Ersoy

Mehmed Ragîf, daha sonra Mehmet Âkif Ersoy (20 Aralık 1873, İstanbul – 27 Aralık 1936, İstanbul); Türk şair, veteriner hekim, öğretmen ve siyasetçidir.

Mehmet Âkif Ersoy, Türkiye Cumhuriyeti ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin (KKTC)[1] ulusal marşı olan İstiklâl Marşı’nın yazarıdır. “İstiklal Şairi” ve “Millî Şair” unvanları ile anılır. İstiklâl Marşı’nın yanı sıra Çanakkale Destanı, Bülbül ve 1911-1933 yılları arasında yayımladığı yedi şiir kitabındaki şiirleri bir araya getiren Safahat, en önemli eserlerindendir. II. Meşrutiyet döneminden itibaren Sırat-ı Müstakim (daha sonraki adıyla Sebilü’r-Reşad) dergisinin başyazarlığını yapmıştır. Kurtuluş Savaşı sırasında milletvekili olarak 1. TBMM’de yer almıştır.

 

  • Safahat (1911) – Kırk dört manzume içerir. Siyasal olaylar, mistik duygular, dünyevi görevlerden bahsedilir.
  • Süleymaniye Kürsüsünde (1912) – Süleymaniye Camii’ne giden iki kişinin söyleşileri ile başlar, kürsüde Seyyah İbrahim’in konuşturulduğu uzun bir bölümle devam eder.
  • Hakkın Sesleri (1913) – Topluma İslami mesajı yaymaya çalışan on manzumedir.
  • Fatih Kürsüsünde (1914) – Fatih Camii’ne giden iki kişinin söyleşileri ile başlar, vaizin uzun konuşması ile devam eder.
  • Hatıralar (1917) – Âkif’in gezdiği yerdeki izlenimleri ve toplumsal felaketler karşısında Allah’a yakarışını içerir.
  • Asım (1924) – Hocazade ile Köse İmam arasındaki konuşmalar şeklinde tasarlanmış tek parça eserdir.
  • Gölgeler (1933) – 1918-1933 arasında yazılmış 41 adet manzumeyi içerir. Her biri, yazıldıkları dönemin izlerini taşır.
  • Safahat (Toplu Basım) (ilki 1943) – Yedi safahatını bir araya getirir.